Opus V 92

theo ligthart

Bij het schilderen van de lyrische doeken heb ik geen schets, of plan.Tijdens dat schilderen is er alleen maar kleur, vorm en structuur. Ik 'werk' dan met mijn zintuigen en niet met mijn verstand. Ik laat de dingen ontstaan in een cyclus van actie en reactie. Dat is mijn manier van schilderen. Ik laat me inspireren door de natuur, herinneringen, reiservaringen enz. Als ik mijn schilderijen uit de laatste jaren naast elkaar zet, is het duidelijk, dat er naast dat dynamische schilderen een andere werkwijze kwam. Ik ging af en toe planmatiger werken en raakte geboeid door de combinatie van dynamische elementen met strakke kleurvlakken. Deze combinaties, met verschillende invalshoeken uit de kunstgeschiedenis, blijven niet alleen verrassen tijdens het schilderen. Ik vind dat boeiend mooi. Die tegenstelling lyrisch geometrisch genereert dynamische harmonie. Als een werk af is dan leeft er iets, dan heeft het een ziel. Dan is het niet alleen meer verf op een doek. Een toeschouwer die er door gegrepen wordt, stapt als het ware in een andere wereld: mijn wereld. Dat roept iets op, dat hij/zij zélf invult. Ik heb geëxposeerd in Duitsland en Zwitserland en had expo's door heel Nederland. Mijn werk maakt deel uit van talrijke particuliere- en bedrijfscollecties in binnen- en buitenland..